Published:Updated:

தடம் பதிக்கும் தமிழர்கள்!

பொதுவெளியில், தமிழ்நாட்டில் பிறந்த, தமிழ் பேசும் ஒவ்வொருவரும் தமிழ்நாட்டு வீரர்தான். இங்குதான் பெரும் குழப்பம். வேறு மாநிலங்களில் பிறந்து தமிழ்நாட்டுக்காகப் பங்கேற்ற வீரர்களும் இருக்கிறார்கள்

பிரீமியம் ஸ்டோரி

இந்தியாவில் கிரிக்கெட் மட்டுமே பிரபலமாக இருக்கிறது. ஏன்?

அதைத்தான் பெரும்பாலான குழந்தைகள் பார்க்கிறார்கள். சச்சின், தோனி ஆகத்தானே நினைக்கிறார்கள். ஏன்?

பார்ப்பதும் கேட்பதும்தானே குழந்தைகளுக்குப் பிடிக்கிறது. கிரிக்கெட்டையும், அதை ஆடுபவர்களையும்தானே நாம் அவர்களுக்குக் காட்டுகிறோம். அரசியல், வியாபாரம் என்பதையெல்லாம் கடந்து நாம் மறுக்க முடியாத முக்கியமான காரணம் இது. மற்ற விளையாட்டுகளில் பங்கேற்பவர்களை, சாதிப்பவர்களை அடையாளம் காட்ட மறுக்கிறோம்.

இது அதை மாற்றுவதற்கான நேரம். ஒட்டுமொத்த விளையாட்டு உலகமும் ஒன்றுசேரும் இடத்தில், புதிய விளையாட்டுகளை, புதிய வீரர்களை, புதிய ரோல் மாடல்களை அறிமுகப்படுத்து வதற்கான நேரம். இதோ ஒலிம்பிக் சீசன் வந்துவிட்டது!

ஜூலை 23-ம் தேதி ஜப்பான் தலைநகர் டோக்கியோவில் தொடங்குகிறது 32-வது ஒலிம்பிக் தொடர். சுமார் 11,000 வீரர்கள் பங்கேற்கவிருக்கும் இந்தத் தொடரில் நாம் நம் அடுத்த தலைமுறைக்குக் காட்டுவதற்குப் பல்வேறு நாயகர்கள் இருக்கிறார்கள். வெளிநாட்டு வீரர்களைப் பற்றியோ, வடநாட்டு வீரர்களைப் பற்றியோ சொல்லவில்லை. தமிழ்நாட்டில் பிறந்த, தமிழ்நாட்டுக்காகப் பங்கேற்றுப் பல்வேறு பதக்கங்கள் வென்ற, இப்போது சர்வதேச அரங்கில் நம் தேசத்துக்காகப் பங்கேற்கக் காத்திருக்கும் நம் உள்ளூர் சூப்பர் ஹீரோக்கள் நிறைய பேரைப் பார்க்கப்போகிறோம்.

தடம் பதிக்கும் தமிழர்கள்!

எத்தனை பேர் என்ற கேள்வியை எழுப்பினீர்களெனில், அதற்கான பதில் சொல்வது சற்று கடினம்தான். தமிழ்நாடு ஒலிம்பிக் சங்கம், விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையம் ஆகியவற்றில் கணக்கைக் கேட்டால், தேசிய அளவில் தமிழ்நாட்டு அணிக்காகப் பங்கேற்றவர்களின் கணக்கைக் கூறுவார்கள். பொதுவெளியில், தமிழ்நாட்டில் பிறந்த, தமிழ் பேசும் ஒவ்வொருவரும் தமிழ்நாட்டு வீரர்தான். இங்குதான் பெரும் குழப்பம். வேறு மாநிலங்களில் பிறந்து தமிழ்நாட்டுக்காகப் பங்கேற்ற வீரர்களும் இருக்கிறார்கள், தமிழ்நாட்டில் பிறந்து வேறு மாநிலங்களுக்குப் பங்கேற்ற வீரர்களும் இருக்கிறார்கள். எப்படிப் பார்த்தாலும், ஒலிம்பிக் வரலாற்றில் அதிக தமிழர்கள் பங்கேற்கப்போவது இந்தத் தொடரில்தான்.

இந்த டோக்கியோ ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு கதை இருக்கிறது. ஆம், நாம் எப்போதும் படிக்க விரும்பும், படித்து முடித்துவிட்டுக் கண்ணீர் சிந்தும், அடுத்த வாரம் மறந்துபோகும் அந்தக் கதை இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்குமே இருக்கிறது.

நாளை ஒலிம்பிக் அரங்கின் உலகத்தர சிந்தடிக் டிராக்கில், தரமான காலணி அணிந்து ஓடப்போகும் கால்கள், திருச்சியின், மதுரையின் மண்ணில் கற்களுக்கும் முட்களுக்கும் நடுவே வெறும் காலில் ஓடியவை. 4 X 400 மீட்டர் கலப்புத் தொடர் ஓட்டத்தில் பங்கேற்கும் 3 தமிழகப் பெண்களும் டிராக்கில் கால்பதிப்பதற்கு முன்பாகவே வாழ்க்கையில் வறுமையோடு போட்டியிட்டு ஓடியவர்கள். தனலட்சுமி, ரேவதி, சுபா மூவரும் சந்தித்திராத சங்கடங்கள் இல்லை.

வாள்வீச்சில் பங்கேற்கப்போகும் முதல் இந்தியரான பவானி தேவி தந்தையை இழந்தவர். டேபிள் டென்னிஸ் அரங்கில் தொடர்ந்து முன்னேறிக்கொண்டிருக்கும் சத்யனும் தந்தையை இழந்தவர். உறங்காது உழைத்த அன்னையர்களால் கனவு காணத் தொடங்கியவர்கள், இப்போது அதை நிறைவேற்றவும் போகிறார்கள்.

மாவட்ட அளவில் போட்டிகள் வென்றும், மாநில அளவில் சாதிக்க முடியவில்லை என்ற ஆதங்கத்தைச் சுமந்துகொண்டிருக்கும் திருச்சி லாரி டிரைவரின் மகன் ஆரோக்கிய ராஜிவ், இப்போது இரண்டாவது முறையாக ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்கப்போகிறார். ‘அவர் அவ்வளவுதான். எல்லாம் முடிந்துவிட்டது’ என்று எழுதப்பட்ட, தொடர்ந்து விமர்சிக்கப்பட்ட ஷரத் கமல், தன்னுடைய நான்காவது ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்கத் தயாராகிவிட்டார். எத்தனை முறை விழுந்தாலும் எழுந்துகொண்டே இருப்பவர், இந்தியாவின் நம்பர் 1 டேபிள் டென்னிஸ் வீரராகவும் மாறியிருக்கிறார்.

நேத்ரா குமணன் - படகோட்டுதல் போன்றதொரு விளையாட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தது, அதை வாழ்க்கையாக மாற்றியது, அதில் ஒலிம்பிக் தொடருக்குத் தேர்வானது... எதைப் பாராட்டுவது, எதை நினைத்து ஆச்சர்யப்படுவது!

இப்படி ஒவ்வொரு வருக்கும் ஒரு கதை இருக்கிறது. நம்மை ஆச்சர்யப்படுத்தும், அதிசயிக்கவைக்கும், யோசிக்கவைக்கும் கதைகள். வாட்ஸ்அப், ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக் என ஒவ்வொரு தளத்திலும் நாம் ஷேர் செய்ய விரும்பும் கதைகள். கரைந்து போகும், மறைந்துபோகும் கதைகள். நிறையவே இருக்கின்றன.

கடந்த காலத்தை ஆராதித்தும் அனுதாபித்தும் நிகழ்காலத்தை மறக்கும் நமக்கு, நம்மில் சிலர் மாபெரும் அரங்கில் பங்கேற்கப்போகிறார்கள் என்பதை நினைவுபடுத்தவும், அவர்களை நம் அடுத்த தலைமுறைக்கு அறிமுகப்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காகவுமே இது! அவர்கள் அனுபவித்த கஷ்டத்தைப் படித்துக் கண்ணீர் சிந்தும் நாம், கண்கள் திறந்து அவர்கள் பங்கேற்கும் போட்டிகளையும் பார்க்கவேண்டும்.

இந்திய கிரிக்கெட் அணி இலங்கையைப் பந்தாடிக்கொண்டிருந்தாலும், இங்கிலாந்தில் பதுங்கிக்கொண்டிருந்தாலும், அதற்கு நடுவே இவர்களின் ஓட்டத்தையும் ஆட்டத்தையும் பார்ப்பது முக்கியம். சச்சினின் பூர்வ ஜென்மக் கதை கேட்டா அவரைக் கொண்டாடினோம்! அவர் பௌலர்களைப் பொளந்து கட்டியதைப் பார்த்துத்தானே! எந்தவொரு விளையாட்டு வீரரையும் பார்ப்பதும், ஆதரவளிப்பதும் அவசியம்.

தடம் பதிக்கும் தமிழர்கள்!

ஹாக்கி, தடகளம், வாள்வீச்சு, துப்பாக்கி சுடுதல், படகோட்டுதல், டேபிள் டென்னிஸ் எனப் பல்வேறு விளையாட்டுகளில் நம் ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள் பங்கேற்கிறார்கள் எனும்போது, அவர்கள்மீது, அந்த விளையாட்டின்மீது நிச்சயம் குழந்தைகளுக்கு ஈர்ப்பு ஏற்படும். மழையில் பேப்பர் படகு விடும் உங்கள் குழந்தை எதிர்காலத்தில் நேத்ராவைப்போல் கடலில் படகோட்ட நினைக்கலாம். பி.டி.உஷாவின் பெயரைச் சொல்லாமல், ஃபெடரேஷன் கோப்பையில் அவர் சாதனையை முறியடித்த நம் தனலட்சுமியைப் பார்த்துத் தமிழ்நாட்டில் பல மின்னல் பெண்கள் உருவெடுக்கலாம். அதற்கு நாம் அவர்களை நம் குழந்தைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது அவசியம்.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். 130 கோடி மக்கள் இருக்கும் நாட்டில் பதக்கம் வெல்வதில்லை என்று விமர்சிக்கும் முன்பு, அதே 130 கோடி மக்களுக்கு மத்தியில் இந்தியாவின் பிரதிநிதியாக அங்கு நிற்கப்போகிறவர்களின் உழைப்பைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். பதக்கம் ஜெயிப்பது வேறு விஷயம். பங்கேற்பதாலே அவர்கள் சாதனையாளர்கள்தான். அவர்கள் ஒலிம்பியர்கள். ஹீரோக்கள். அவர்களுக்கு அடையாளம் கொடுப்பதும், அடுத்த தலைமுறைக்கு அறிமுகம் செய்துவைப்பதும் நம் கடமை!

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு