Published:Updated:

டிராவிட் எனும் ஃபேன்டஸி; கிரிக்கெட்டின் பேரதிசயம்! | Happy Birthday Dravid

Rahul Dravid
News
Rahul Dravid

கவாஸ்கர், டிராவிட், புஜாரா - ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டர்களா? இல்லை. ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டை பெரும்பாலான போட்டிகளில் வெளிப்படுத்தியவர்கள். ஆனால், நிச்சயம் ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டர்கள் இல்லை. அவர்களை டிராவிட்டோடு ஒப்பிட முடியாது.

அவர்கள் மட்டுமல்ல, கிரிக்கெட் உலகம் வகுத்திருக்கும் டெஸ்ட் பேட்ஸ்மேனுக்கான இலக்கணம் கொண்ட எவரோடும் டிராவிட்டை ஒப்பிட முடியாது.

டிராவிட் ஒரு ஃபேன்டஸி. பாரிஸ் போல். வெனிஸ் போல். அந்த நகரில், அந்த நதியில் கால் நனைத்துக்கொண்டிருக்கும்வரை காதல் மட்டுமே கண்களுக்குத் தெரியும். அந்தக் காதல் எவ்வளவு ரம்மியமானது என்பதைக் கொண்டாடிக்கொண்டே இருப்போம். கடைசித் துளி வரை அனுபவிப்போம். அந்தக் காதலில் மூழ்கி வெளியேறிய பின்புதான் பாரிஸும், வெனிஸும் தெரியும். அதன் பிரம்மாண்டம் புரியும். காதலை அவை எப்படிப் பூட்டிவைத்திருந்தன என்பது புரியும்.

டிராவிட்டும் அப்படித்தான். அவர் விளையாடிய காலம் வரை... ஏன், வாழ்க்கையில் சில விஷயங்கள் புரியும் வரை கூட டிராவிட்டின் டிஃபன்ஸிவ் ஆட்டம் மட்டுமே கண்களுக்குத் தெரிந்தது. ஸ்டைலான அவர் ஆட்டத்தையும், அவரது திடமான மன உறுதியையும் கொண்டாடிக்கொண்டே இருந்திருக்கிறோம். ஆனால், இப்போது வாழ்க்கை புரிய புரிய, டிராவிட் எனும் பிராண்டின் பிரம்மாண்டம் புரியத் தொடங்கியிருக்கிறது. அதுவொரு ஃபேன்டஸியாக உருவெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது!

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

உங்கள் அன்றாட தேவைகளின் அனைத்து பொருட்களையும் சிறந்த தள்ளுபடியில் வாங்க

VIKATAN DEALS

வாழ்க்கையில் அப்படி என்ன புரிந்துவிட்டது? மனிதர்கள் உருவாக்கிவைத்திருக்கும் இலக்கணங்கள் பலவும் மனிதர்களுக்கானது இல்லை என்பது புரிந்திருக்கிறது. அதனால், ஆசை எனும் வார்த்தையின் ஆழம் புரிந்திருக்கிறது. அது அழிவின் தொடக்கமா, ஆக்கத்தின் தொடக்கமா என்பதும் புரிந்திருக்கிறது.

டிராவிட் பற்றிப் பேச அவரிடமிருந்து இப்போது விலகிச் செல்லவேண்டியிருக்கிறது. உலகின் மற்ற நகரங்களைப் பற்றி தெரிந்தால்தானே பாரிஸின் அருமை புரியும்! டிராவிட்டைப் புரிந்துகொள்ள கிரிக்கெட்டைப் பற்றி மட்டும் பேசினால் போதாது. மனிதனைப் பற்றி, மனித உளவியல் பற்றியும் பேசவேண்டியிருக்கிறது...

2010. செல்லோ டேப் போட்டு ஒட்டப்பட்ட அந்த பேப்பர் பந்து என்னை நோக்கி வந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆட்டத்தின் கடைசி பந்து. ஒரு ரன் எடுத்தால் வெற்றி. மிகவும் எளிதான விஷயம். பந்து என் பரிட்சை அட்டையைத் தொட்டுவிட்டாலே, ஓடி அந்தப் பக்க கிரீஸை அடைந்துவிடலாம். ஆனால், ஆசை எளிதான பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்க அனுமதிக்கவில்லை. வகுப்பறைச் சுவற்றைக் குறிவைக்க உத்தரவிட்டது மூளை. 48 ரன்களில் ஆடிக்கொண்டிருப்பதால், அரைசதம் கடக்க அதுவே வழி. அந்த ஆசையின் உத்தரவின்பேரில் ஓங்கி அடிக்க, சுவற்றுக்குப் பதில் ஜன்னலை நோக்கிப் பாய்ந்தது அந்தப் பந்து. கம்பியில் பட்டு வெளியேறிவிட்டது. அவுட். வெற்றியும், இறுதிப் போட்டி வாய்ப்பும் பறிபோனது. எல்லாம் அந்த அரைசத ஆசையால்!

Rahul Dravid
Rahul Dravid

நம் வாழ்க்கையை ஒருமுறை ரீவைண்ட் செய்து பார்த்தால், இப்படியான தருணங்கள் நிறைய இருக்கும். நாம் கைகாட்டக்கூடிய வரலாற்று நிகழ்வுகளும்கூட நிறைய இருக்கும். 4 பந்துகளுக்கு 6 ரன்கள் தேவை என்ற நிலையில் (2007 டி-20 உலகக் கோப்பை ஃபைனல்), மூன்றாவது பந்திலேயே ஏன் சிக்ஸர் அடிக்க நினைத்தார் மிஸ்பா? தன் 21-வது கிராண்ட் ஸ்லாமை வெல்ல ஒரு பாயின்ட்டே தேவை எனும்போது (2019 விம்பிள்டன் ஃபைனல்), ஜோகோவிச்சுக்கு எதிராக ஃபெடரர் ஏன் செர்வ் அண்ட் வாலி செய்யவேண்டும்?

Follow @ Google News: கூகுள் செய்திகள் பக்கத்தில் விகடன் இணையதளத்தை இங்கே கிளிக் செய்து ஃபாலோ செய்யுங்கள்... செய்திகளை உடனுக்குடன் பெறுங்கள்.

இவற்றையெல்லாம் பேராசையின் பிரதிபலன் என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. அந்தக் கடைசி முடிவுகள் பேராசை மட்டும் கிடையாது. அவை நம்பிக்கை ஏற்படுத்தும் விளைவு. அவர்களை அவ்வளவு தூரம் கொண்டுவந்து நிறுத்தியிருக்கும் தங்கள் திறன் மீதான நம்பிக்கைதான் அதையும் செய்யத்தூண்டும். இரண்டு பந்துகளுக்கு முன்னால் சிக்ஸர் அடித்த தன்னால், இன்னொரு பந்தையும் சிக்ஸருக்கு அனுப்ப முடியும் என்ற நம்பிக்கை தான் மிஸ்பாவை அந்த ஷாட் அடிக்க வைத்தது. 15 ஆண்டுகள் தன் சர்வ் அண்ட் வாலிக்கு முன்பு திக்குமுக்காடிய டென்னிஸ் உலகின் வரலாறுதான், ஃபெடரரை மீண்டும் சர்வீஸ் லைன் நோக்கி ஓடச் செய்தது. அந்த இரு வீரர்களின் நம்பிக்கைதான் இன்று இரு வரலாற்றுத் தருணங்களை வேறு மாதிரி எழுதியிருக்கிறது.

நம் வாழ்வில் நாம் பார்ப்பதெல்லாம் ஆக்ரோஷம் கிடையாது. உண்மையான ஆக்ரோஷத்தைக் காணவேண்டுமென்றால் டிராவிட்டின் கண்களைப் பாருங்கள்
மேத்யூ ஹெய்டன்.

நம்பிக்கை என்ற வார்த்தையை கொண்டாடும் நாம்... ஆசை என்பதை தவறானதாகச் சித்தரிக்கும் நாம்... பல ஆசைகளின் தொடக்கமே அந்த நம்பிக்கைதான் என்பதை மறந்துவிடுகிறோம். "The starting point of all achievement is desire" என்பார்கள். அந்த desire - நம் திறமையின் மீதான நம்பிக்கையால் எழுவதே!

Rahul Dravid
Rahul Dravid

யோசித்துப் பாருங்கள். ஆசையை அடக்குவது எளிது என்று நினைக்கிறோம். ஆனால், அது சாதாரண விஷயமா? ஏதோ இல்லாத ஒரு விஷயத்தை அடையவேண்டும் என்று எழுந்த ஆசை அல்ல இது. நமக்குள் இருக்கும் ஒன்றினால், நாம் அதீதமாக நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் ஒன்றினால் எழுந்தது. அந்த நம்பிக்கையை அவ்வளவு சீக்கிரம் அடக்கிட முடியுமா? முடக்கிவிட முடியுமா? கடினம்தான். வாழ்வில் பெரும்பாலானவர்கள் போராடுவதே அது முடங்கிவிடாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகத்தான். என்னால் சிறப்பாக செய்ய முடியும் என்று நான் நம்பும் ஒரு விஷயத்தை எப்படி என்னால் செய்யாமல் இருக்க முடியும்! மிகவும் கடினம்.

மிஸ்பா, ஃபெடரர், நான் என அந்தத் தருணத்தில் எல்லோரும் செய்தது தவறுதான். என்றாலும், மனிதர்களின் இயல்பு அதுதானே! பொங்கி வரும் நம்பிக்கையில் அட்ரினலின் ஊற்றாகக் கொட்டும்போது, தவறுகள் நிகழ்வது சகஜம்தானே!

இந்தக் கட்டுரையின் முதல் வரிக்கு மீண்டும் வருகிறேன். கவாஸ்கர், டிராவிட், புஜாரா - ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டர்களா? இல்லை. ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டை பெரும்பாலான போட்டிகளில் வெளிப்படுத்தியவர்கள். ஆனால், நிச்சயம் ஒரே மாதிரியான கிரிக்கெட்டர்கள் இல்லை. கவாஸ்கர் ஆடியதும், புஜாரா ஆடுவதும் அவர்களின் நேச்சுரல் கேம். எப்பேர்ப்பட்ட பந்தையும் அவர்களால் தடுத்தாட முடியும். அரணாக நிற்க முடியும். ஆனால், அவர்களால் தடுத்தாட மட்டுமே முடியும். அரணாக மட்டுமே நிற்க முடியும்.

டிராவிட்
டிராவிட்
டிராவிட் அப்படியில்லை. 17 ஆண்டுகள் அவர் சர்வதேச அரங்கில் அவர் ஆடியது அவருக்கு வந்த ஆட்டம் அல்ல. அது, அவர் தேர்ந்தெடுத்த ஆட்டம்.

டிராவிட்டால் தடுத்தாடவும் முடியும். தட்டி தூக்கிப் போடவும் முடியும். அதிவேகமாக தன்னை நோக்கி வரும் பந்தை, அதே வேகத்தில் அவரால் மூணாவது ஸ்டாண்டுக்கு அனுப்ப முடியும். காற்றில் பறந்து வரும் லெக் ஸ்பின் பந்தை கிரீஸை விட்டு வெளியே வந்து அலட்டிக்கொள்ளாமல் அவரால் விளாச முடியும். ஒருநாள் 80-90 ஸ்டிரைக் ரேட்டில் அவரால் அநாயசமாக ஆடியிருக்க முடியும். ஆனால், டிராவிட் அதைச் செய்யவில்லை. நதிபோல் ஓடிக்கொண்டே இருந்திருக்க முடியும். ஆனால், அவர் சுவராகவே நின்றார். அதுதான் ஆகப்பெரும் ஆச்சர்யம்.

ஐ.பி.எல் தொடரில் டிராவிட் ஆடியதை முதல் முறை பார்த்தபோது, அடக்கிவைக்கப்பட்ட எரிமலைக் குழம்பு, வெடிச்சிதறக் கிடத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துவது போலத்தான் தெரிந்தது. இன்றைய அதிரடி வீரர்களைப் போல் ஒவ்வொரு பந்தையும் அவர் பதம் பார்த்திடவில்லை. ஆனால், அடித்த ஒவ்வொரு ஷாட்டிலும் இருந்த வலு... யப்பா. அந்தப் பந்தை கெய்ல் கூட அந்த அளவுக்குத் தண்டித்திருக்கமாட்டார்!

நம்பர்களாகவும் பாருங்கள். ஒருநாள் கிரிக்கெட்டில் 22 பந்துகளில் அரைசதம் அடித்திருக்கிறார். விளையாடிய ஒரு சர்வதேச டி-20 போட்டியில் அவர் ஸ்டிரைக் ரேட் 147.61! மூன்று சிக்ஸர்கள் விளாசினார். ஐ.பி.எல் தொடரில் மயாங்க் அகர்வாலை விட அதிக சராசரி கொண்டிருக்கிறார். அதிரடி வீரராகக் கருதப்பட்ட கங்குலியை விட இவர் ஐ.பி.எல் ஸ்டிரைக் ரேட் அதிகம். 40 வயதில் தான் ஆடிய 2013 ஐ.பி.எல் சீசனில் 471 ரன்கள் குவித்தார். இதுவும் டிராவிட் தான்! இந்திய அணிக்காக 605 இன்னிங்ஸ்களில் ஆடியிருப்பவர், மிஞ்சிப் போனால் 10-15 இன்னிங்ஸ்களில் அதிரடி காட்டியிருப்பார். 46,564 பந்துகளில் வெறும் 66 சிக்ஸர்கள்தான்! 0.001 சதவிகிதம்.

டிராவிட்
டிராவிட்

"நம் வாழ்வில் நாம் பார்ப்பதெல்லாம் ஆக்ரோஷம் கிடையாது. உண்மையான ஆக்ரோஷத்தைக் காணவேண்டுமென்றால் டிராவிட்டின் கண்களைப் பாருங்கள்" என்றார் மேத்யூ ஹெய்டன். அந்தக் கண்கள் எப்போதும் அந்த ஆக்ரோஷத்தை கக்கத் தயாராகவே இருந்திருக்கின்றன. ஐ.பி.எல் தொடரில் வெளிப்பட்டது அதுதான். இப்போது ரிசப் பன்ட் அணுகுமுறைக்கு டிராவிட் ஆதரவு அளிப்பதும் அதனால்தான். நமக்கு வேண்டுமேனால் அது டிராவிட்டின் கேமுக்கு நேர் மாறானதாகத் தெரியும். ஆனால், இல்லை. டிராவிட் ஆடியதற்கு நேர் மாறானதே ஒழிய, டிராவிட்டுக்கு இல்லை.

இதுதான், டிராவிட் எனும் பிராண்ட் மீதான வியப்பை அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அவரால் அதிரடி காட்ட முடியும். சிக்ஸர்கள் அடிகக் முடியும். ஆனால், வெகு சில போட்டிகளைத் தவிர அதை அவர் செய்ததில்லை. எப்போது தன் விக்கெட்டின் மதிப்பு குறைகிறதோ, தான் அவுட் ஆனால் எந்தப் பிரச்னையும் வராது என்று தெரிகிறதோ, அப்போது மட்டுமே அதிரடி எனும் தன் அஸ்திரத்தை அவர் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

யோசித்துப் பாருங்கள். தன்னால் எந்த பந்தையும் விரட்ட முடியும் என்று டிராவிட்டுக்குத் தெரியும். ஆனால், அதை அவர் முடக்கியே வைத்திருந்திருக்கிறார். தன் விக்கெட்டுக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலைக்கும், தன் அணி இருக்கும் நிலைக்கும் மட்டுமே அவர் ஷாட்கள் மதிப்பளித்திருக்கின்றன. தன்னால் முடிந்த ஒன்றை அடக்கிவைப்பது எவ்வளவு கடினம். மிஸ்பாவும் ஃபெடரரும் சந்தித்தது போன்ற நிலையில் இருந்தாலும் பரவாயில்லை. சாதாரண நிலையிலும்கூட, ஒருவரால் தன் ஆசையை, அதற்கு அஸ்திவாரமிட்ட தன் நம்பிக்கையை அடக்க முடிகிறதென்றால், அவர் சாதாரண ஒரு நபராக இருந்துவிட முடியாது.

முன்பே சொன்னதுபோல், மனிதர்கள் உருவாக்கிவைத்திருக்கும் இலக்கணங்கள் பலவும் மனிதர்களுக்கானது இல்லை. அவை டிராவிட் போன்ற மாமனிதர்களுக்கு மட்டுமே ஒற்றுப்போகிறது. இப்போது சொல்லுங்கள் டிராவிட் ஃபேன்டஸி தானே! டிராவிட் - ஈஃபிள் டவரின் உச்சியில் இருந்து வெனிஸ் நதியில் குதித்து எழுவதைப் போன்ற ஃபேன்டஸி!